Wielowątkowe postępowania przygotowawcze, rozległe terytorialnie i podmiotowo, których skomplikowana struktura powiązań oraz duża ilość informacji uniemożliwia kojarzenie faktów oraz budowanie i weryfikowanie hipotez śledczych przy użyciu tradycyjnych metod.
Sprawdza się ona w przypadku wysokiej specjalizacji działań przestępczych, gdzie celem analizy może być zdobycie wiedzy o samej organizacji przestępczej, rodzaju prowadzonej przez nią "działalności", strukturze i składzie osobowym, czy też sposobach legalizowania bezprawnych zysków.
Może być wykorzystana zarówno do prac nad całym zgromadzonym materiałem dowodowym, jak i poszczególnymi wątkami, dokumentami a także nad zbiorami danych w postaci np. bilingu rozmów telefonicznych, operacji giełdowych czy też transakcji finansowych.
Wśród stosowanych form należy wymienić przede wszystkim analizę pojedynczych spraw, porównawczą i grup przestępczych.
Każda z ww. form posługuje się swoistymi dla siebie metodami, do których należy zaliczyć analizę:
zdarzeń np. towarzyszących lub będących integralną częścią przestępstwa
przepływu np. przedmiotu (-ów) przestępstwa
powiązań np. sprawcy i osób z jego otoczenia
działalności np. działania sprawcy i osób z jego otoczenia
ujawnionych zbieżności np. częstotliwość kontaktów
nieujawnionych dochodów
bilingu rozmów telefonicznych
transferu środków finansowych
operacji bankowych itp.
Cechą charakterystyczną analizy kryminalnej jest jej interdyscyplinarność, rozumiana jako możliwości wykorzystania zarówno do typowych spraw kryminalnych, jak i z zakresu
przestępczości zorganizowanej,
intelektualnej,
gospodarczej,
finansowej
bankowej
ubezpieczeniowej itp.